Μελέτες Χρηματοδοτηθήσες από ΕΣΠΑ

sg-mindev-banner

new-espa-logo

progamma eidikou skopou aigaiou

equi fund

infogov

logo aepp

epixeirimatika parka

Οιλία Γ. Σταθάκη στην ολομέλεια της Βουλής 19.11.15

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Καταθέτω -έντεκα νομίζω είναι- νομοτεχνικές βελτιώσεις και κάποιες που διευκρινίζουν τα προβλήματα που είχαν τεθεί και κατά τη διάρκεια της συζήτησης.

Καλά, η πρώτη είναι ο τίτλος, άνευ σημασίας, θα σταθώ στις τέσσερις-πέντε που είναι οι βασικές.

Να ξεκινήσω από την πρώτη και βασική.

Στο άρθρο 14 του σχεδίου νόμου, παράγραφος 2 του άρθρου 9, μετά τη φράση «πρόταση εκκαθάρισης» προστίθεται η φράση «και σχέδιο διευθέτησης οφειλών». Ενισχύει προφανώς το αυτονόητο, με καλύτερο τρόπο.

Δεύτερον, διευκρινίζεται το περί συνεργάσιμου οφειλέτη στην περίπτωση δ΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 14 του σχεδίου νόμου.

Αναδιατυπώνεται ως εξής: «δ) ο οφειλέτης είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης, βάσει του Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών, όπου αυτός εφαρμόζεται». Και υπενθυμίζω ότι τώρα αρχίζει η εφαρμογή του, άρα δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν. Ξεκινάει ουσιαστικά, ο χρόνος μηδέν είναι τώρα, περίπου τον Γενάρη.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ: Όπου λέει ο οφειλέτης είναι συνεργάσιμος;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Όπου αυτός εφαρμόζεται. Δεν υπάρχει, αναδρομική, όμως, τέτοια υπόσταση, δεν υπήρχε πριν ο Κώδικας.

Στην τροποποιούμενη με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του σχεδίου νόμου παράγραφο 2 του άρθρου 9 του ν.3869/2010 διαγράφεται η φράση «Σε αυτήν την περίπτωση το σχέδιο ρύθμισης δεν θα πρέπει να παραβλάπτει τη συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΚΡΕΚΑΣ: Θα τα μοιράσετε;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Ναι, θα μοιραστούν.

Θα πάμε στην επόμενη σημαντική παράγραφο. Διαγράφεται όλο το κομμάτι που αφορά τους εκτιμητές και τον ειδικό εμπειρογνώμονα. Σε αυτό το κομμάτι, το οποίο είναι η παράγραφος 1 του άρθρου 14 που τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 9 του ν.3869/2010 διαγράφεται το «Η εκτίμηση του ποσού που αντιστοιχεί στην τιμή του ακινήτου σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης γίνεται από ειδικό εμπειρογνώμονα εντός τριάντα ημερών……κ.λπ.», φεύγει όλη αυτή η παράγραφος και αντικαθίσταται «Με πράξη της Τράπεζας της Ελλάδος η οποία θα εκδοθεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2015 ορίζονται οι κατευθύνσεις οι οποίες λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της μέγιστης ικανότητας αποπληρωμής του οφειλέτη». Αυτό αναδιατυπώνεται ως εξής: «Με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος η οποία θα εκδοθεί εντός τριάντα ημερών από τη δημοσίευση του παρόντος ορίζονται η διαδικασία και τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό της μέγιστης ικανότητας αποπληρωμής του οφειλέτη και τον προσδιορισμό του ποσού το οποίο θα ελάμβαναν οι πιστωτές σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης, καθώς και για τον προσδιορισμό της ενδεχόμενης ζημίας των πιστωτών».

Ουσιαστικά η διαδικασία μεταφέρεται με ένα κανονιστικό πλαίσιο το οποίο θα πρέπει να διευκολύνει όλη τη διαδικασία που θα κάνει ο δικαστής κατά την πράξη ορισμού της τιμής αυτής καθώς και των κανόνων οι οποίοι θα διέπουν την αποτίμηση ακριβώς αυτών των δυνατοτήτων.

Τώρα, στο επόμενο θέμα που αφορά τα κριτήρια, τις προϋποθέσεις για την ένταξη στον νόμο, γίνεται σαφέστερο το σημείο α΄. Λέμε λοιπόν: «α) το συγκεκριμένο ακίνητο χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του». Στο σημείο δ΄ προστίθεται «είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης, βάσει του Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών, όπου αυτός εφαρμόζεται», που υπάρχει και στο προηγούμενο άρθρο, και προστίθεται στο ε΄ ότι «βρίσκεται σε πραγματική αδυναμία πληρωμής των μηνιαίων καταβολών όπως αυτές ορίζονται στο σχέδιο διευθέτησης οφειλών της προηγούμενης παραγράφου».

Προστίθεται ακόμη σε αυτήν την παράγραφο -δεν τη διαβάζω όλη- ότι «η συνεισφορά του Ελληνικού Δημοσίου στο παραπάνω σχέδιο διευθέτησης οφειλών δεν μπορεί να υπερβαίνει σε διάρκεια τα τρία έτη και καταβάλλεται στους πιστωτές υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης παραμένει συνεπής στην καταβολή της ελάχιστης συνεισφοράς». Αναφερόμαστε στο ότι θα πληρώνει ένα ποσοστό μικρό, 5% έως 10% του εισοδήματός του ο οφειλέτης. Το κράτος θα πληρώνει όλο το υπόλοιπο, υπό την προϋπόθεση ότι ο οφειλέτης παραμένει συνεπής στην καταβολή της ελάχιστης συνεισφοράς. Αυτή είναι η επιπρόσθετη τροπολογία.

Στην τροποποιούμενη με την παράγραφο 1 του άρθρου 14 του σχεδίου νόμου παράγραφο 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/2010, στην τρίτη παράγραφο αυτής, μετά τη φράση «από το Ελληνικό Δημόσιο στους πιστωτές», εκεί δηλαδή όπου αυτό καλύπτει, προστίθεται η φράση «για το 2016». Το 2016 είναι ένα μεταβατικό έτος όπου υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στον τρόπο που θα γίνει αυτή η πληρωμή, σε σχέση με το 2017 και το 2018, και γι’ αυτό θέλει μια διευκρίνιση, ότι αυτό, το 2016, είναι ξεχωριστό έτος από το 2017 και το 2018 αναφορικά με τον τρόπο προσδιορισμού.

Και η τελευταία νομοτεχνική βελτίωση, η ενδέκατη, αφορά τη μεταβατικότητα και τις μεταβατικές διατάξεις. Διατυπώθηκε από πάρα πολλούς ομιλητές. Λέμε λοιπόν: «Η εφαρμογή του παρόντος άρθρου αρχίζει από 1/1/2016 και δεν καταλαμβάνει εκκρεμείς υποθέσεις καθώς και αιτήσεις που έχουν κατατεθεί έως και 31/12/2015».

(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Γεώργιος Σταθάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:………

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ (Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, κανένας δεν θριαμβολογεί εδώ μέσα, αλλά και κανένας δεν διατυπώνει τη σκέψη ότι φεύγουμε από ένα καθολικό σύστημα προστασίας, το οποίο –υποτίθεται- υπήρχε και πάμε σε ένα «περιορισμένης προστασίας» σύστημα, όπως λέγεται. Θα ήθελα να το διαπιστώσουμε ευθέως.

Θα απευθυνθώ στη Νέα Δημοκρατία με το μορατόριουμ και το νόμο του Χατζηδάκη. Δεν ήταν στις 36.000 ευρώ το όριο του εισοδήματος; Πάνω από αυτό το όριο υπήρχε προστασία; Άρα, το μορατόριουμ απευθυνόταν στις 36.000 ευρώ. Αν θυμάμαι καλά, αυτό είναι το όριο και στο νόμο που προτείνουμε.

Θα απευθυνθώ στο νόμο Κατσέλη του ΠΑΣΟΚ ή με τον κωδικό –αποφασίστε πώς θέλετε να τον αποκαλούμε- και θα σας θέσω το πραγματολογικό ερώτημα: Προστάτευε αυτός ο νόμος ένα νοικοκυριό –ας πούμε- που είναι πάνω από το 80%, το οποίο είχε ένα ακίνητο αξίας 160.000 ευρώ, αλλά δίπλα σε αυτό έχει αυτή η κοινωνική ομάδα ακίνητα αξίας 406.000 ευρώ;

Καταθέτω στα Πρακτικά τη διανομή εισοδήματος των δανειοληπτών, την αξία του ακινήτου πρώτης κατοικίας και το σύνολο των ακινήτων που διαθέτει κάθε νοικοκυριό στην ανάλογη διανομή.

(Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Γεώργιος Σταθάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

Άρα, επαναλαμβάνω, αν ήταν καθολική η προστασία, όπως λέτε, τότε σημαίνει ότι πρέπει να εξηγήσετε δύο απλά πράγματα. Πρώτον, ότι στο νόμο έχουν ενταχθεί εκατόν εβδομήντα χιλιάδες νοικοκυριά από τα τετρακόσιες τριάντα χιλιάδες που έχουν «κόκκινα» δάνεια και το δεύτερο που πρέπει να εξηγήσουμε είναι με ποιο τρόπο προστατευόταν η πρώτη κατοικία από το νόμο, εάν η συνολική αξία των ακινήτων ήταν πολλαπλάσια της πρώτης.

Με βάση αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, ας αποστασιοποιηθούμε από αυτή την ιδέα είτε της Νέας Δημοκρατίας είτε του ΠΑΣΟΚ, ότι τα συστήματα προσέφεραν καθολική προστασία, το αντίθετο θα έλεγα. Μπορώ να σας προσθέσω και το στοιχείο των απορρίψεων στο νόμο Κατσέλη, το 40%. Αυτό που έκανε, όμως, αυτός ο νόμος και είναι γεγονός και είχε πάρα πολλά θετικά σημεία είναι ότι εισήγαγε δύο έννοιες που είναι βασικές και τις κρατάμε και στο νέο νόμο.

Πρώτη είναι η έννοια του υπερχρεωμένου νοικοκυριού, ότι ένα νοικοκυριό προσφεύγει στο νόμο όταν είναι υπερχρεωμένο και αυτή την πλευρά του νόμου την ενισχύσαμε τον Αύγουστο, προσθέτοντας όχι μόνο τα χρέη προς τις τράπεζες, αλλά και τα χρέη προς την Εφορία και τους ασφαλιστικούς οργανισμούς. Άρα ενισχύσαμε το χαρακτήρα του υπερχρεωμένου νοικοκυριού και της αναγκαιότητας να ιδωθεί από το δικαστή το σύνολο των χρεών και να ρυθμιστεί αναλόγως.

Και το δεύτερο στοιχείο είναι φυσικά η προστασία της πρώτης κατοικίας για τη μεγάλη πλειοψηφία του νοικοκυριών που μπορούν να προστατευθούν, επειδή είναι βασικό τους περιουσιακό στοιχείο, στο νόμο αυτό.

Τραβήξαμε το όριο και τα στοιχεία που έχω καταθέσει, είναι αρκούντως αποκαλυπτικά.

Για την αντικειμενική αξία, δεν το συζητώ, διότι, όπως ξέρετε, σε σχέση με αυτό το κριτήριο, το σύνολο της αντικειμενικής αξίας, η υψηλότερη που βρίσκω είναι 225.000 ευρώ.Στο 100% των Ελλήνων η αντικειμενική αξία της πρώτης κατοικίας τους είναι χαμηλότερη από αυτή.

Δεύτερο κριτήριο, το κριτήριο του εισοδήματος. Το κριτήριο του εισοδήματος των 35.000 ευρώ που βάλαμε, καλύπτει το 63% με 64% των δανειοληπτών και το αντίστοιχο ποσό 85% των ανθρώπων που κάνουν δήλωση φόρου εισοδήματος. Επαναλαμβάνω, το 85% των συμπολιτών μας είναι κάτω από αυτό το εισόδημα και το 60% περίπου των συμπολιτών μας που έχουν πάρει δάνειο. Άρα, είναι ένα δίκαιο σημείο αναφοράς πάνω από το οποίο ξεκινάει η δυνατότητα να υπάρχει ένας δικαστικός μηχανισμός προστασίας. Αυτά για τα όρια.

Το δεύτερο όριο του εισοδήματος, που εμπλέκεται το κράτος και στηρίζει το νοικοκυριό, είναι στο 25%. Να θυμίσω ότι σε αυτό το επίπεδο περίπου σε πραγματικό εισόδημα 15.000 ευρώ καθαρό, 20.000 ευρώ μεικτό, περίπου το 30% με 35% καλύπτονται των δανειοληπτών και στο ίδιο ποσό φτάνουμε στο 75% των Ελλήνων φορολογουμένων. Και το λέω αυτό με την έννοια όχι μόνο αυτών που έχουν γίνει αποδέκτες δανείων, αλλά και με την έννοια της αίσθησης του μέτρου για τι κοινωνικές ομάδες και κατηγορίες συζητάμε.

Τι κάνει ο νέος νόμος, λοιπόν, ως προς αυτά, έχοντας τραβήξει αυτά τα δύο όρια; Το πρώτο θέμα είναι να θυμόμαστε πάντα ότι αυτός ο νόμος είναι στο πλαίσιο μιας προσπάθειας να επιλυθεί ένα πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι τα «κόκκινα» δάνεια. Μιλάμε για ένα ρεκόρ στο «κόκκινα» δάνεια του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, είναι στο 40%. Υπενθυμίζω ότι στην Ευρώπη είναι 5% με 7% στο τραπεζικό σύστημα. Υπενθυμίζω ότι προχωράμε σε μια ανακεφαλαιοποίηση, όχι όμως απλά μία ανακεφαλαιοποίηση όπως οι προηγούμενες, αλλά και με την ένταξη του ελληνικού τραπεζικού συστήματος από 1/1 στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα.

Άρα, μπαίνουμε σε ένα ενιαίο σύστημα που ει δυνατόν πρέπει να αντιμετωπίσουμε ταυτόχρονα και τα προβλήματα που κουβαλάει με τρόπο δίκαιο, σωστό και λογικό. Άρα, πρέπει να αποκλιμακώσουμε τα «κόκκινα» δάνεια. Απέναντι σε αυτή την αποκλιμάκωση υπάρχουν μια σειρά από εργαλεία, ήδη ψηφισμένα πριν από αυτόν τον νόμο, τα οποία ενθαρρύνουν την αναδιάρθρωση των «κόκκινων» δανείων και το «πρασίνισμά» τους.

Ο Κώδικας Δεοντολογίας με την ελάχιστη διαβίωση -αναφέρομαι στα 1.100 ευρώ με βάση την ΕΛΣΤΑΤ- προτρέπει ουσιαστικά το τραπεζικό σύστημα να αναδιαρθρώνει τα δάνεια των δανειοληπτών με βάση τις ελάχιστες δαπάνες διαβίωσης μιας οικογένεια των 1.100 ευρώ, προκειμένου να «πρασινίζει» τα δάνεια με βάση το αντικειμενικό αυτό δεδομένο.

Άρα, η μείωση του εισοδήματος που έχει υποστεί ένα νοικοκυριό οφείλει υπό αυτόν τον Κώδικα να ενσωματώσει μια διαδικασία αναδιάρθρωσης και επαναδιαπραγμάτευσης με την τράπεζα με κάποιο αντικειμενικό δεδομένο.

Ο δεύτερος θεσμός που εισαγάγαμε εμείς τον περασμένο Αύγουστο είναι η ίδρυση του δημόσιου φορέα ο οποίος αποτυπώνει την ικανότητα ενός νοικοκυριού να εξυπηρετεί δάνεια. Τι κάνει αυτός ο φορέας; Ό,τι κάνει και το δικαστήριο. Δηλαδή στο δικαστήριο -και μόνο στο δικαστήριο και όχι στις τράπεζες- ο δανειολήπτης υποχρεούται να προσκομίσει το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων. Με βάση αυτά, αποτυπώνεται η δυνατότητα αποπληρωμής ενός δανείου. Αποκτά μια βαθμολογία, δηλαδή, και με βάση αυτή τη βαθμολογία έχουμε ένα αντικειμενικό θεσμό, τον οποίον πρέπει να σέβονται οι τράπεζες και να αναπροσαρμόζουν τα δάνεια. Έτσι, ο δανειολήπτης αποκτά ένα ισχυρό πλεονέκτημα, προκειμένου να διεκδικήσει μια δίκαιη ρύθμιση του δανείου του.

Ανοίγουμε πενήντα κέντρα πληροφόρησης. Ενισχύουμε τα Ειρηνοδικεία για επιτάχυνση των διαδικασιών κ.ο.κ.

Έρχομαι υπό αυτές τις συνθήκες στο τι επακριβώς κάνει αυτός ο νόμος. Ο νόμος αυτός λέει τρία βασικά πράγματα:

Πρώτον, αν όλα τα άλλα που έχουμε θέσει πριν δεν λειτουργούν και το νοικοκυριό αισθάνεται ότι η πρακτική των τραπεζών απέναντί του απειλεί ή δεν αποτελεί μια δίκαιη αντιμετώπισή του, έχει το δικαίωμα να προσφύγει στο νόμο. Το νοικοκυριό, προσφεύγοντας στο νόμο αυτό, κι εφόσον πληρούνται τα δύο αυτά κριτήρια που είπαμε -το κριτήριο του εισοδήματος και το κριτήριο της αντικειμενικής αξίας που είναι δεδομένο- καλείται να αποφασίσει με βάση την τρέχουσα αξία του ακινήτου σήμερα.

Άρα, εγκαινιάζεται μια διαδικασία αποτύπωσης της πραγματικής αξίας του ακινήτου σε εμπορικούς όρους σήμερα. Αυτό γίνεται με μια διαδικασία. Θα βγάλει κάποιους κανόνες η Τράπεζα της Ελλάδος. Ο δικαστής θα το προχωρήσει.

Ουσιαστικά, με βάση αυτή την αξία, το δάνειο το οποίο φέρει ο δανειολήπτης χωρίζεται σε δύο τμήματα. Το ένα τμήμα είναι αυτό που εκπορεύεται, που προκύπτει από τη σημερινή εμπορική αξία -όλοι θα συμφωνήσουμε ότι είναι υποδεέστερη ή πολύ χαμηλότερη από την αρχική αξία όταν πάρθηκε το δάνειο- και το δεύτερο κομμάτι του δανείου είναι το μη εξυπηρετούμενο, το οποίο μπαίνει στην άκρη για τρία χρόνια με προοπτική διαγραφής στο τέλος της τριετίας.

Αυτή η αναπροσαρμογή προφανώς βελτιώνει τη δόση που πρέπει να εξυπηρετεί. Είναι ένας θετικός διακανονισμός για τον δανειολήπτη. Μειώνεται λογικά η δόση. Εγγράφεται, όμως, και η ζημιά της τράπεζας από αυτή την απομείωση του δανείου.

Το δεύτερο θέμα στοιχείο αφορά την ουσία του νόμου. Ένα κομμάτι από αυτά τα νοικοκυριά τα οποία βρίσκονται κάτω από το 25% καλύπτονται πλήρως. Δηλαδή, γίνεται αυτή η διαδικασία, αποτυπώνεται το τίμημα, η μηνιαία δόση που πρέπει να πληρώνει αυτό το νοικοκυριό, κι αυτό καλείται να πληρώσει μια ελάχιστη εισφορά - υπολογίζουμε 5% για τα κατά από 8.000, 10% για την ενδιάμεση κατηγορία- και το υπόλοιπο έρχεται και το συμπληρώνει το κράτος. Αυτή είναι η δεύτερη κατηγορία, 100% προστατευμένη με κρατική αρωγή και στήριξη.

Η τρίτη κατηγορία αφορά την ενδιάμεση κατηγορία των 20.000 έως 36.000 ευρώ. Εδώ, με βάση τη νέα τιμή και τη νέα αποτίμηση, το νοικοκυριό καλείται να εξυπηρετεί το δάνειό του. Επαναλαμβάνω με βάση τα στατιστικά μας στοιχεία σ’ αυτήν την κατηγορία, το ύψος του δανείου που έχουν πάρει αυτά τα νοικοκυριά σε αυτήν την κατηγορία μεσοσταθμικά μπορώ να σας πω ότι είναι περίπου 70.000 η μέση αντικειμενική αξία και περίπου 90.000 το μέσο στεγαστικό δάνειο. Με βάση αυτά τα στατιστικά δεδομένα, είναι απίθανο ή πάρα πολύ δύσκολο να σκεφτούμε περιπτώσεις νοικοκυριών που δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν το δάνειο που προκύπτει από την τρέχουσα εμπορική αξία σ’ αυτήν την κατηγορία, επαναλαμβάνω με βάση τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε τόσο για το μέγεθος του διαμερίσματος -μιλάμε για διαμερίσματα κάτω από 103, 104 τετραγωνικά- όσο και για ένα μέσο δάνειο αυτής της τάξης και ένα μέσο εισόδημα, όπως φανταζόμαστε. Άρα, για να χάσει τη δυνατότητα ένα νοικοκυριό να εξυπηρετεί το δάνειό του και να κινδυνεύσει, πρέπει να έχει υποστεί μείωση εισοδήματος και να έχει δυσανάλογα ακριβό ακίνητο.

Και σ’ αυτήν, όμως, την περίπτωση -και μπαίνω στο τρίτο και τελευταίο κομμάτι- στις οριακές αυτές περιπτώσεις ο δικαστής θα επαναφέρει το θέμα στην τράπεζα κι η τράπεζα, πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε άλλη πράξη, πρέπει να εξαντλήσει τις δυνατότητες του Κώδικα Δεοντολογίας, προκειμένου να αναδιαρθρωθεί το συγκεκριμένο δάνειο και να μην οδηγηθεί στην ακραία λύση.

Υπό τις δεδομένες συνθήκες αυτές θα πρέπει μάλλον να συμφωνήσουμε ότι ο νόμος έχει συγκεκριμένα πλεονεκτήματα, έχει συγκεκριμένους περιορισμούς. Προφανώς στην εφαρμογή του για τρία χρόνια -θα αναθεωρήσουμε έξι μήνες πριν ολοκληρωθεί- θα πρέπει να δούμε πώς θα δουλέψει στην πράξη. Εμείς επενδύουμε στην ιδέα ότι ο ίδιος ο νόμος θα ενθαρρύνει τη μεγάλη αποκλιμάκωση των «κόκκινων» δανείων από μόνος του και ταυτόχρονα, θα δημιουργήσει τα εχέγγυα για τη μεγάλη πλειοψηφία των νοικοκυριών, όπως ακριβώς σας την ανέφερα. Και νομίζουμε –κι επιμένω σ’ αυτό- ότι η ιδέα ότι υπήρχε μια ομάδα…

Η ιδέα ότι υπήρχε μια μεγάλη κοινωνική ομάδα την οποία εξαιρούμε σήμερα, είναι παραπλανητική, διότι επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά ότι οι δύο προηγούμενοι νόμοι είχαν ο μεν νόμος Χατζηδάκη τα 36.000 ευρώ, που τα διατηρούμε πλήρως, ο δε νόμος ο αρχικός εξοβέλιζε εκ των πραγμάτων εκείνη την κοινωνική ομάδα, το πάνω 20%, που τα ακίνητα και οι αξίες τους είναι υπερδιπλάσια της αξίας της πρώτης κατοικίας τους. Αυτό το σημείο το αναγνωρίζουμε ότι κάνουμε ένα βήμα πίσω, μάλλον καλώς κάνουμε.

Ευχαριστώ.



banner-nen

banner2e1



ombudsmangr

ombudsman

 diavgeia b banner



sms
paratirititio-timwn